အသစ်ရောက်သူများသည် ရာထူးအမည်များ၏ နံရံတစ်ခုနှင့် ကြုံရသည် — သင်းအုပ်၊ ဓမ္မဆရာ၊ ဘုန်းတော်ကြီး၊ အသက်ကြီးသူ၊ သင်းထောက်၊ ကြီးကြပ်သူ။ ဓလေ့အလိုက် စကားလုံး ကွဲသော်လည်း အောက်တွင် အခန်းကဏ္ဍ နှစ်ခု သုံးခုသာ ရှိသည်။

အသက်ကြီးသူ (သင်းအုပ် / ကြီးကြပ်သူ)

ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဤသုံးလုံးသည် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုတည်းကို ရှုထောင့်သုံးမျိုးမှ ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အလုပ်မှာ သွန်သင်ခြင်း၊ အယူဝါဒကို စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် အသင်းသားများ၏ ဝိညာဉ်ရေး ဂရုစိုက်မှု ဖြစ်သည်။

သင်းထောက်

လက်တွေ့ လိုအပ်ချက်များကို ဂရုစိုက်သည် — ငွေကြေး၊ အဆောက်အအုံ၊ ကူညီစောင့်ရှောက်မှု၊ ဧည့်ဝတ်ပြုမှု။ ဤအခန်းကဏ္ဍကို သွန်သင်ခြင်းလုပ်ငန်း စီမံခန့်ခွဲမှုဖြင့် မမျိုသွားစေရန် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖွဲ့စည်းပုံက အမည်ထက် အဘယ်ကြောင့် ပိုအရေးကြီးသနည်း

ဧည့်သည်တစ်ဦးအတွက် စစ်မှန်သော မေးခွန်းမှာ ခေါင်းဆောင်ကို ဘာခေါ်သည် မဟုတ်ဘဲ ထိုခေါင်းဆောင်ကို မည်သူက တာဝန်ခံစေနိုင်သနည်း ဖြစ်သည်။

အသက်ကြီးသူ အများအပြား ရှိပြီး၊ ငွေကြေးကို ဟောပြောသူမဟုတ်သူများက ကြီးကြပ်ကာ၊ တိုင်ကြားချက်များအတွက် ရေးသားထားသော လုပ်ငန်းစဉ် ရှိသော အသင်းတော်သည် တစ်ဦးတည်းက အားလုံး ဆုံးဖြတ်သော အသင်းတော်ထက် ဖွဲ့စည်းပုံအရ ပိုလုံခြုံသည်။

စာရင်း တွင် ဂိုဏ်းဂဏကို ပြသည် — ဖွဲ့စည်းပုံအတွက် ကြမ်းတမ်းသော လမ်းညွှန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။