အတိုချုပ် အဖြေမှာ ပရိုတက်စတင့် ကျမ်းစာတွင် ၆၆ စောင် — ဓမ္မဟောင်း ၃၉ စောင်၊ ဓမ္မသစ် ၂၇ စောင်။ ကက်သလစ် ကျမ်းစာတွင် ဓမ္မဟောင်း၌ ခုနစ်စောင် ပိုသည်။ ဓမ္မသစ် ၂၇ စောင်မှာ သုံးခုစလုံး တူညီသည်။
အရေအတွက် အဘယ်ကြောင့် ကွာသနည်း
ပိုသော ကျမ်းစောင်များကို တစ်ခါတစ်ရံ အပိုကျမ်းများဟု ခေါ်သည်။ ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကြားတွင် ရေးသားခဲ့ပြီး ရှေးဦးခရစ်ယာန်များ သုံးသည့် ဂရိဘာသာပြန်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားများက ဟေဗြဲကျမ်းစာရင်းတွင် မပါသောကြောင့် ခွဲထုတ်ခဲ့သည်။
ဓမ္မဟောင်းကို မည်သို့ စီစဉ်ထားသနည်း
အချိန်အလိုက် မဟုတ်ဘဲ အရေးအသား အမျိုးအစားအလိုက် ဖြစ်သည်။ မောရှေ၏ ကျမ်းငါးစောင်၊ သမိုင်းကျမ်းများ၊ ကဗျာနှင့် ဉာဏ်ပညာကျမ်းများ၊ ပရောဖက်ကျမ်းများ။
ဆာလံကျမ်းသည် ကျမ်းစာအလယ်တွင် ရှိသည်မှာ ထိုအချိန်တွင် ဖြစ်ပျက်၍ မဟုတ်ဘဲ ကဗျာများကို ထိုစင်တွင် ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဖတ်ရှုမှုအတွက် ဆိုလိုရင်း
အမျိုးအစားအလိုက် စီထားသော စာကြည့်တိုက်ကို ရှေ့မှနောက် ဖတ်ရန် မဟုတ်ပါ။ ခက်ခဲသော ကျမ်းပိုဒ်များအပေါ် ရှုပ်ထွေးမှု အများစုသည် အမျိုးအစားတစ်ခုကို အခြားတစ်ခုအဖြစ် ဖတ်မိခြင်းမှ လာသည်။
နေ့စဉ်ဆင်ခြင်ချက် က တစ်နေ့လျှင် ကျမ်းပိုဒ်တစ်ပိုဒ် ပေးသည်။
Mhinduro yako yatumirwa uye ichaonekwa mushure mekutariswa.
Pinda kuti ufarire uye utaure