สดุดี 42 พูดกับตัวเอง
Scripture
สดุดี บทที่ 42
ผู้เขียนอยู่ไกลจากพระวิหาร ระลึกถึงวันที่เคยนำขบวน บัดนี้น้ำตาเป็นอาหารของเขา และผู้คนถามว่าพระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน
สองครั้งที่เขาหยุดแล้วพูดกับตัวเองว่า จิตใจของข้าเอ๋ย เหตุใดเจ้าจึงฝ่ออยู่ จงหวังใจในพระเจ้า
เขาไม่ได้บรรยายความรู้สึก เขากำลังขัดจังหวะมัน เราส่วนใหญ่ฟังตัวเองทั้งที่ควรพูดกับตัวเอง
Want a daily verse and reading plan reminders? Get the free BiblePro app.
コメントを受け付けました。確認後に表示されます。
ログインするといいね・コメントができます