ทำไมพระเจ้าจึงยอมให้มีความทุกข์

นี่คือข้อคัดค้านที่เก่าแก่และหนักแน่นที่สุดต่อความเชื่อในพระเจ้าผู้ดีและทรงฤทธิ์ ใครก็ตามที่เสนอทางออกอันเรียบร้อย ไม่เคยทุกข์หรือไม่ได้กำลังฟัง

ตั้งปัญหาอย่างเป็นธรรม

ถ้าพระเจ้าดีบริบูรณ์ พระองค์ย่อมอยากยุติความทุกข์ ถ้าทรงฤทธิ์บริบูรณ์ พระองค์ย่อมทำได้ แต่ความทุกข์ยังดำเนินต่อไป ข้อคัดค้านนี้กัดได้เพราะคริสต์ศาสนาอ้างว่าพระเจ้าทรงดี เทพที่ห่างเหินหรือไม่ใยดีไม่ก่อปัญหาเช่นนี้

คำตอบและระยะที่มันไปถึง

ความทุกข์บางส่วนตามมาจากเสรีภาพที่เป็นจริง โลกที่ความโหดร้ายเป็นไปไม่ได้ ก็เป็นโลกที่ความรักเป็นไปไม่ได้เช่นกัน ข้อนี้อธิบายได้มาก แต่อธิบายแผ่นดินไหวไม่ได้

ความทุกข์บางส่วนหล่อหลอมอุปนิสัยในแบบที่ความสบายทำไม่ได้ จริง แต่ไม่พอสำหรับเด็กที่ตายเพราะหิว การพูดเช่นนี้กับพ่อแม่ที่เพิ่งสูญเสียแย่กว่าการไม่พูดอะไรเลย

ความคิดคริสเตียนที่ซื่อตรงไม่เคยอ้างว่าปิดคำถามนี้ได้

สิ่งที่คริสต์ศาสนาอ้างแทน

ไม่ใช่คำอธิบายแต่คือการทรงอยู่ด้วย คำยืนยันหลักคือพระเจ้าไม่ได้อยู่นอกปัญหา แต่ทรงเข้ามาในนั้น ประสูติในความยากจน เป็นผู้ลี้ภัยในวัยเด็ก ถูกเพื่อนทรยศ ถูกทรมานและถูกประหาร เสียงร้องจากไม้กางเขนอยู่ในพระคัมภีร์ และไม่ได้รับคำตอบบนหน้านั้น

ในทางปฏิบัติ

คุณได้รับอนุญาตให้โกรธและพูดออกมาตรง ๆ หนึ่งในสามของสดุดีเป็นการบ่น และหลายบทกล่าวหาพระเจ้าต่อพระพักตร์ คุณไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลให้เจอก่อนจึงจะมีหวังได้ กำแพงอธิษฐานเปิดอยู่