การเฝ้าเดี่ยวคือช่วงเวลาสั้น ๆ ประจำวันสำหรับการอ่านและอธิษฐาน ไม่เหมือนการศึกษาพระคัมภีร์ซึ่งต้องใช้เครื่องมือและเวลา การสับสนสองอย่างนี้คือเหตุที่หลายคนเลิก

ใช้เวลาเท่าไร

สิบนาที นานพอที่จะเป็นจริง สั้นพอที่จะรอดสัปดาห์ที่แย่ คนที่เริ่มด้วยหนึ่งชั่วโมงมักหยุด คนที่เริ่มด้วยสิบนาทีมักลงเอยด้วยการทำมากกว่า

สี่ขั้นตอน

อ่าน ตอนสั้น ๆ ตามลำดับ ต่อจากเมื่อวาน การอ่านเรียงลำดับดีกว่าการหาข้อที่เข้ากับอารมณ์ เพราะส่วนที่คุณจะไม่มีวันเลือกเอง มักเป็นส่วนที่คุณต้องการที่สุด

สังเกต คำถามเดียวก็พอ ตอนนี้แสดงอะไรเกี่ยวกับพระเจ้า และขออะไรจากฉัน

อธิษฐาน เปลี่ยนสิ่งที่สังเกตให้เป็นประโยคที่พูดกับพระเจ้า ขั้นนี้เองที่ทำให้เป็นการเฝ้าเดี่ยวไม่ใช่แค่การอ่าน

นำติดตัว เลือกวลีหนึ่งไปกับวันนั้น

ที่ไหนและเมื่อไร

ที่เดิมและตัวกระตุ้นเดิมทุกวัน ผูกไว้กับสิ่งที่ตายตัวอยู่แล้ว นิสัยที่ผูกกับนิสัยเดิมอยู่รอด นิสัยที่ผูกกับความตั้งใจดีไม่รอด

กฎเรื่องวันที่พลาด

คุณจะพลาดแน่ เมื่อพลาด ให้เริ่มใหม่ที่วันนี้ ไม่ใช่ตามให้ทัน หนี้ค้างเปลี่ยนของขวัญให้เป็นภาระ และภาระถูกทิ้ง

หากไม่อยากวางแผนเอง ข้อคิดประจำวันให้ตอนพระคัมภีร์และข้อคิดสั้น ๆ ทุกวันในสี่ภาษา