လူတိုင်းနီးပါး ဆုတောင်းရန် ကြိုးစားဖူးကြသည်။ ဆက်လုပ်နိုင်သူ အလွန်နည်းပြီး အကြောင်းပြချက်မှာ အမြဲတမ်း တူညီသည် — ဘာပြောရမည် မသိခြင်း နှင့် ပြောပြီးနောက် ဆိတ်ငြိမ်မှုက ဘာမျှ မဖြစ်ခဲ့ဟု ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ပေးထားပြီးသား ပုံစံမှ စပါ

တပည့်တော်များ ဤမေးခွန်းကို မေးသောအခါ ယေရှုသည် သီအိုရီ မပေးခဲ့ဘဲ စကားလုံး ခြောက်ဆယ်ခန့် ပေးခဲ့သည်။ ထိုစကားလုံးများ၏ ဖွဲ့စည်းပုံသည် ယနေ့ထိ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်ကို အဘ ဟု ခေါ်ခြင်းဖြင့် စတင်သည် — ဤသည်မှာ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရုံးတစ်ရုံးသို့ လျှောက်လွှာတင်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သတ်မှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှသာ နေ့စဉ်အစာ၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းသို့ ရောက်သည်။

ဤအစီအစဉ်ကိုယ်တိုင်က တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်နေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အများစုသည် ကိုယ့်လိုအပ်ချက်မှ စပြီး ထိုနေရာမှ ဘယ်တော့မှ မထွက်ခွာကြပါ။ ဤပုံစံက ၎င်းကို တတိယနေရာတွင် ထားသည်။

အမှန်ကို ပြောပါ

ဆာလံကျမ်းတွင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းသာမက ညည်းညူခြင်း၊ ရှုပ်ထွေးခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အမျက်ထွက်ခြင်းများပါ ဘုရားသခင်ထံ တိုက်ရိုက် ပြောထားသည်။

အစပိုင်းတွင် တိုတိုထားပါ

တစ်နေ့ သုံးမိနစ်က အလေ့အထ ဖြစ်စေသည်။ တစ်ကြိမ်တည်း သုံးဆယ်မိနစ်က မဖြစ်စေပါ။

စိတ်လွင့်သွားလျှင်

လွင့်မည်သာ။ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဆုတောင်းခဲ့သူများပါ ကြုံရသည်။ ရပ်ခဲ့သည့်နေရာသို့ ပြန်လာပါ။

နေ့စဉ်ဆင်ခြင်ချက် နှင့် ဆုတောင်းနံရံ ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။