ရွှေလင်းတကဲ့သို့ အတောင်ကို ဖြန့်၍ တက်ကြလိမ့်မည်

"လူပျိုတို့သည် မောလျက် ပင်ပန်းလျက် ရှိကြလိမ့်မည်။ လုလင်တို့သည်လည်း ထိမိ၍ လဲကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားကို မြော်လင့်သောသူတို့မူကား အားပြည့်ကြလိမ့်မည်။ ရွှေလင်းတကဲ့သို့ အတောင်ကို ဖြန့်၍ တက်ကြလိမ့်မည်။" (ဟေရှာယ ၄၀:၃၀-၃၁) ဤကျမ်းပိုဒ်သည် အံ့သြဖွယ် အခြေခံဖြင့် စတင်သည် — အင်အားအရှိဆုံး လူပျိုများပင် ကုန်ခန်းတတ်သည်။ ကိုယ့်ခွန်အားဖြင့် လူတိုင်း မောသောနေ့ ရောက်တတ်သည်။ အပြောင်းအလဲသည် "ထာဝရဘုရားကို မြော်လင့်ခြင်း" ဖြစ်သည်။ မြော်လင့်ခြင်းသည် ဘာမျှမလုပ်ဘဲနေခြင်း မဟုတ် — နွယ်ပင်သည် သစ်ပင်ကို ရစ်ပတ်သကဲ့သို့ မိမိအလေးချိန်အားလုံးကို ဘုရားသခင်အပေါ် ချိတ်ဆွဲခြင်းဖြစ်သည်။ ခွန်အား၏ အစဉ်ကို သတိပြုပါ — ပျံသန်းခြင်း၊ ပြေးခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း။ "လျှောက်၍ မမောခြင်း" သည် အကြီးဆုံး နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်နိုင်သည် — ရှည်လျားပြီး သာမန်ဖြစ်သော နေ့ရက်များတွင် လက်မလျှော့ခြင်း။ ဆုတောင်းချက် — သခင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏ ခွန်အား အကန့်အသတ်ရှိကြောင်း ဝန်ခံပါ၏။ ကိုယ်တော်ကို မြော်လင့်ပါ၏။ အားပြည့်စေတော်မူပါ။ အာမင်။