สดุดี 139 ถูกรู้จักก่อนที่คุณจะอธิบาย

พระองค์ทรงทราบเมื่อข้าพระองค์นั่งลงและลุกขึ้น ทรงหยั่งรู้ความคิดแต่ไกล ก่อนที่ถ้อยคำจะอยู่บนลิ้น พระองค์ก็ทรงทราบสิ้นแล้ว

อ่านอย่างเย็นชา นั่นคือการสอดส่อง สดุดีอ่านมันเป็นการปลอบโยน และความต่างอยู่ที่ว่าใครเป็นผู้รู้

แล้วผู้เขียนพยายามนึกถึงที่ซึ่งเอื้อมไม่ถึง ทั้งฟ้าสวรรค์ แดนคนตาย สุดปลายทะเล และความมืด แล้วพบว่าแต่ละแห่งมีผู้ครอบครองอยู่แล้ว

จบลงด้วยการเชื้อเชิญการตรวจสอบแทนที่จะหนีจากมัน