ဆာလံ ၁၃၉ — ရှင်းမပြမီ သိထားခြင်းခံရသည်

ကျွန်ုပ် ထိုင်သည်၊ ထသည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူသည်။ ဝေးရာမှ ကျွန်ုပ်၏ အကြံအစည်ကို သိမြင်တော်မူသည်။

အအေးမြစွာ ဖတ်လျှင် ၎င်းသည် စောင့်ကြည့်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဆာလံက ၎င်းကို နှစ်သိမ့်မှု အဖြစ် ဖတ်သည် — ကွာခြားချက်မှာ မည်သူက သိနေသနည်း ဆိုသည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ရေးသားသူသည် လက်လှမ်းမမီသော နေရာတစ်ခုကို စိတ်ကူးကြည့်သည် — ကောင်းကင်၊ မရဏာနိုင်ငံ၊ ပင်လယ်စွန်း၊ အမှောင် — တစ်ခုစီတွင် ကိုယ်တော် ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။