ယာကုပ် ၅ — အသင်းတော်၏ အသက်ကြီးသူများကို ခေါ်လော့

ဤစာသည် လက်တွေ့ကျစွာ အဆုံးသတ်သည် — ဆင်းရဲခံနေသူ ရှိသလော။ ဆုတောင်းစေ။ ဝမ်းမြောက်နေသူ ရှိသလော။ သီချင်းဆိုစေ။ ဖျားနာနေသူ ရှိသလော။ အသင်းတော်၏ အသက်ကြီးသူများကို ခေါ်စေ။

နောက်ဆုံး ညွှန်ကြားချက်၏ ဦးတည်ရာကို သတိပြုပါ။ အသက်ကြီးသူများအား လူနာကို ရှာရန် မပြောဘဲ — လူနာအား တောင်းဆိုရန် ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအရာသည် ကြားရသည်ထက် ခက်ပြီး၊ လူအများ ရပ်သွားသည့် နေရာ ဖြစ်သည်။ တောင်းဆိုခြင်းဆိုသည်မှာ တစ်စုံတစ်ဦး သိသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။