คาอินกับอาแบล: โศกนาฏกรรมแรกของโลกที่เกิดจากความอิจฉา

เรื่องแรกหลังจากมนุษย์ออกจากสวนเอเดนนั้น ไม่ใช่เรื่องของบ้านเมืองหรือสงคราม แต่เป็นเรื่องของสองพี่น้องกับการนมัสการ คาอินและอาแบลเป็นบุตรสองคนแรกของอาดัมและเอวา ทั้งคู่ต่างก็เข้ามาถวายเครื่องบูชาต่อพระเจ้า ทว่าการกระทำที่เหมือนกันกลับเผยให้เห็นสองจิตใจที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เรื่องราวที่บันทึกไว้ใน《ปฐมกาล》บทที่สี่นี้ แม้จะมีเพียงไม่กี่ข้อ แต่ก็บอกเล่าได้อย่างครบถ้วนว่าความอิจฉากลืนกินใจคนทีละก้าวได้อย่างไร และยังให้เราเห็นพระเมตตาที่พระเจ้ายังทรงมีอยู่แม้ในยามพิพากษา สองพี่น้อง สองเครื่องบูชา อาแบลเป็นคนเลี้ยงแกะ ส่วนคาอินเป็นคนทำไร่ไถนา เมื่อถึงเวลาถวายเครื่องบูชา คาอินนำผลผลิตจากพื้นดินมาถวาย ส่วนอาแบลนำลูกหัวปีจากฝูงแกะและไขมันของมันมาถวาย พระคัมภีร์กล่าวว่า พระยาห์เวห์ทรงพอพระทัยอาแบลและเครื่องบูชาของเขา แต่ไม่ทรงพอพระทัยคาอินและเครื่องบูชาของเขา สิ่งที่พระเจ้าทรงเห็นความสำคัญเป็นอันดับแรกนั้น ไม่ใช่ชนิดของเครื่องบูชา แต่เป็นจิตใจของผู้ที่ถวาย สิ่งที่พระเจ้าทรงพอพระทัย คือความเชื่อ เหตุใดอาแบลจึงเป็นที่พอพระทัย พันธสัญญาใหม่ให้คำตอบแก่เรา อาแบลไม่ได้เข้าเฝ้าพระเจ้าด้วยเครื่องบูชาที่ล้ำค่ากว่า แต่ด้วยใจที่วางใจในพระเจ้า ที่เขานำลูกหัวปีและสิ่งที่ดีที่สุดมาถวาย ก็เพราะเขาให้พระเจ้าอยู่เหนือสิ่งอื่นใดอย่างแท้จริง 「โดยความเชื่อ อาแบลได้ถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้าที่ดีกว่าของคาอิน เพราะความเชื่อนี้เอง เขาจึงได้รับพยานว่าเป็นคนชอบธรรม คือพระเจ้าทรงเป็นพยานรับรองของถวายของเขา และเพราะความเชื่อนั้น แม้เขาตายแล้วก็ยังพูดอยู่ฮีบรู 11:4」 ความบาปหมอบอยู่ที่ประตู เมื่อคาอินเห็นว่าตนไม่เป็นที่พอพระทัย เขาก็โกรธยิ่งนักจนสีหน้าเปลี่ยนไป ในเวลานั้นพระเจ้าไม่ได้ทรงตัดสินโทษเขาในทันที แต่กลับทรงเตือนสติและตักเตือนเขาด้วยความรัก ประทานโอกาสให้เขาได้กลับใจ พระเจ้าทรงให้เขารู้ว่า ปัญหาไม่ได้อยู่ที่พระเจ้าทรงลำเอียง แต่อยู่ที่ตัวเขาเองว่าจะยอมทำสิ่งที่ดีหรือไม่ 「ถ้าเจ้าทำดี เจ้าจะไม่ได้รับการยอมรับหรือ แต่ถ้าเจ้าทำไม่ดี ความบาปก็หมอบอยู่ที่ประตู มันปรารถนาจะได้เจ้าไว้ แต่เจ้าจะต้องเอาชนะมันให้ได้ปฐมกาล 4:7」 ความอิจฉาที่เติบโตขึ้นเป็นการฆาตกรรม น่าเสียดายที่คาอินไม่ได้เอาชนะความบาปที่หมอบอยู่ที่ประตูนั้น แต่กลับถูกความบาปเอาชนะเสียเอง เขาระบายความโกรธลงบนน้องผู้ไร้ความผิด ล่อลวงอาแบลออกไปที่ทุ่งนา แล้วลุกขึ้นฆ่าเขาเสีย การฆาตกรรมครั้งแรกของโลกกลับเกิดขึ้นระหว่างพี่น้องร่วมสายเลือด และมีต้นเหตุเพียงเพราะความอิจฉา เมื่อเราปล่อยให้ความไม่พอใจและความเคียดแค้นในใจเติบโต มันก็จะพาเราไปยังที่ที่เราเองไม่เคยคิดจะไป ราวกับสัตว์ร้าย น้องของเจ้าอยู่ที่ไหน พระเจ้าทรงตามหาคาอินอีกครั้ง แล้วตรัสถามเขาว่า อาแบลน้องของเจ้าอยู่ที่ไหน นี่เป็นโอกาสให้เขาได้สารภาพผิด แต่เขากลับปัดความรับผิดชอบอย่างเย็นชา 「ข้าพระองค์ไม่ทราบ ข้าพระองค์เป็นผู้ดูแลน้องหรือปฐมกาล 4:9」 แต่เลือดนั้นปิดบังไว้ไม่ได้ พระเจ้าตรัสว่า เสียงโลหิตของน้องเจ้าร้องขึ้นจากดินถึงเรา พระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงห่วงใยคนที่ถูกกระทำ ไม่ว่าความผิดจะถูกซ่อนไว้ลึกเพียงใด พระองค์ก็ทรงได้ยินเสียงร้องอันเงียบงันของผู้ที่ถูกกระทำ พระเมตตาในความยุติธรรม พระเจ้าทรงพิพากษาคาอิน ให้เขาจากแผ่นดินที่คุ้นเคยไป กลายเป็นคนพเนจรร่อนเร่ นี่คือความยุติธรรม ความบาปย่อมมีผลตามมา แต่ทว่าในการพิพากษาของพระเจ้ายังคงมีพระเมตตาแฝงอยู่ เมื่อคาอินหวาดกลัวว่าจะถูกผู้อื่นฆ่า พระเจ้ากลับทรงประทับตราหมายไว้บนตัวเขาเพื่อปกป้องชีวิตของเขา พระเจ้าทรงเกลียดชังความบาป แต่ก็ยังไม่ทรงประสงค์ให้คนบาปพินาศ นี่คือพระทัยที่ร้อยเรียงอยู่ตลอดทั้งพระคัมภีร์ เลือกเดินบนเส้นทางแห่งความเชื่อ เรื่องราวของคาอินและอาแบลวางสองเส้นทางไว้ตรงหน้าเราทุกคน เส้นทางหนึ่งคือเส้นทางแห่งความอิจฉา การเปรียบเทียบ และความเคียดแค้น ซึ่งนำคนไปสู่ความมืด อีกเส้นทางหนึ่งคือเส้นทางแห่งความวางใจ การเชื่อฟัง และการนมัสการด้วยใจถ่อม ซึ่งทำให้คนเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า แม้อาแบลจะตายแล้ว แต่ความเชื่อของเขายังคงพูดกับเราอยู่ เชิญชวนเราให้ถวายสิ่งที่ดีที่สุดแด่พระเจ้า และมอบใจทั้งสิ้นไว้กับพระองค์ ขอเชิญคุณมาอ่านเรื่องราวโบราณที่เป็นจริงเรื่องนี้ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น คุณสามารถใช้การเทียบเคียงทีละบทในแอป BiblePro เพื่ออ่าน《ปฐมกาล》บทที่สี่อย่างละเอียด ใช้การค้นหาด้วย AIเพื่อสืบย้อนว่าความเชื่อของอาแบลถูกกล่าวถึงอีกครั้งในพันธสัญญาใหม่อย่างไร และขอให้คุณก้าวเข้าสู่คริสตจักรท้องถิ่นที่ประกาศพระคัมภีร์ใกล้บ้านคุณ เพื่อเดินบนเส้นทางแห่งความเชื่อนี้ไปด้วยกันกับพี่น้อง