ทางเลือกของสายสืบสิบสองคน ระหว่างความเชื่อกับความกลัว (กันดารวิถี 13-14)

แผ่นดินคานาอันอยู่ตรงหน้าแล้ว นั่นคือแผ่นดินอันอุดมที่พระเจ้าทรงสัญญาจะประทานให้แก่พวกเขา อิสราเอลออกจากอียิปต์ ข้ามทะเลแดง และรับพระบัญญัติมาแล้ว เหลือเพียงก้าวสุดท้ายก็จะเข้าสู่การพักสงบ ทว่าในกันดารวิถีบทที่สิบสามและสิบสี่ เรากลับเห็นจุดพลิกผันที่ชวนเจ็บปวด นั่นคือช่วงเวลาแห่งความเชื่อถูกทำลายลงด้วยความกลัวของคนสิบคน นี่ไม่ใช่เพียงเรื่องราวเก่าแก่ในอดีต แต่เป็นทางเลือกที่ทุกคนซึ่งเดินอยู่บนเส้นทางแห่งความเชื่อต้องเผชิญ สายสืบสิบสองคนถูกส่งเข้าสู่คานาอัน ตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ โมเสสได้เลือกคนหนึ่งจากแต่ละเผ่าในสิบสองเผ่าของอิสราเอล รวมเป็นผู้นำสิบสองคน ให้ไปสำรวจแผ่นดินคานาอันที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้ พวกเขาต้องดูว่าแผ่นดินนั้นอุดมหรือแห้งแล้ง ผู้คนเข้มแข็งหรืออ่อนแอ บ้านเมืองเป็นค่ายเปิดหรือเมืองป้อมแข็งแรง นี่ควรเป็นการเดินทางที่เปี่ยมด้วยความหวัง เพราะสิ่งที่พวกเขากำลังไปสำรวจนั้น คือมรดกที่พระเจ้าทรงปฏิญาณสัญญาไว้ตั้งแต่แรกแล้ว แผ่นดินนั้นเป็นดินแดนที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์จริง สี่สิบวันต่อมา สายสืบก็กลับมา พวกเขานำองุ่นพวงหนึ่งกลับมาด้วย ใหญ่จนต้องใช้ไม้คานหาม ทั้งยังมีทับทิมและมะเดื่ออีก แผ่นดินนั้นเป็นดินแดนที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ดังที่พระเจ้าตรัสไว้จริง พระสัญญาของพระเจ้าไม่มีสักคำที่ตกไป ความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดินอยู่ตรงหน้าทุกคน เป็นหลักฐานที่มองเห็น สัมผัส และลิ้มรสได้ 「ข้าพเจ้าทั้งหลายได้ไปถึงแผ่นดินที่ท่านใช้ให้ไปนั้นแล้ว เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์จริง นี่เป็นผลไม้ของแผ่นดินนั้นกันดารวิถี 13:27」 สายสืบสิบคนนำข่าวร้ายแห่งความกลัวกลับมา ทว่าคำพูดกลับพลิกผัน สายสืบสิบคนกล่าวว่า「แต่ว่า」 พวกเขาเห็นบ้านเมืองแข็งแรงกว้างใหญ่ เห็นยักษ์เผ่าอานาค ก็หวาดหวั่นจนใจฝ่อ พวกเขาไม่ได้กำลังรายงานความจริง แต่กำลังกระจายความกลัว พวกเขาทำให้ตัวเองเล็กลง ขยายยักษ์ให้ใหญ่ขึ้น ถึงกับปล่อยข่าวลือว่าแผ่นดินนั้นเป็น「แผ่นดินที่กลืนกินคนอาศัย」 「เราเห็นตัวเราเป็นเหมือนตั๊กแตน และเราก็เป็นเช่นนั้นในสายตาของเขากันดารวิถี 13:33」 คาเลบกับโยชูวากล่าวว่า「เราสามารถเอาชนะได้」 ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตระหนก คาเลบได้ปลอบประชาชนให้สงบ แล้วกล่าวถ้อยคำที่ก้องกังวานในประวัติศาสตร์แห่งความเชื่อ เขากับโยชูวาเห็นยักษ์ตนเดียวกัน เห็นเมืองป้อมเดียวกัน สิ่งที่ต่างคือในสายตาของเขายังมีพระเจ้าอยู่ พวกเขาไม่ได้ประเมินศัตรูต่ำเกินไป แต่ยกย่ององค์พระผู้ทรงสัญญาจะประทานแผ่นดินให้สูงส่ง คนที่กลัวเอาแต่คำนวณว่าศัตรูแข็งแกร่งเพียงใด แต่คนที่มีความเชื่อกลับจดจำว่าพระเจ้ายิ่งใหญ่เพียงใด 「ให้เราขึ้นไปทันทีและยึดแผ่นดินนั้น เพราะเราสามารถเอาชนะได้แน่กันดารวิถี 13:30」 ความไม่เชื่อของอิสราเอลแลกมาด้วยการระหกระเหินสี่สิบปี น่าเสียดายที่ชุมชนทั้งหมดหลงเชื่อข่าวร้าย ร้องไห้คร่ำครวญตลอดทั้งคืน ถึงกับพูดว่าตายเสียในอียิปต์ยังดีกว่า และปรึกษากันจะตั้งผู้นำคนใหม่กลับไปอียิปต์ พวกเขายอมกลับไปสู่แผ่นดินแห่งการเป็นทาส แต่ไม่ยอมก้าวไปข้างหน้าด้วยความเชื่อ บทลงโทษที่พระเจ้าทรงกำหนดนั้นเป็นไปตามคำบ่นจากปากของพวกเขาเอง สายสืบสำรวจคานาอันกี่วัน พวกเขาก็ต้องระหกระเหินในถิ่นทุรกันดารกี่ปี หนึ่งวันเท่ากับหนึ่งปี รวมเป็นสี่สิบปี จนกว่าคนรุ่นที่ไม่เชื่อนั้นจะล้มตายไปสิ้น สิ่งที่ขวางกั้นพวกเขาไม่ให้เข้าสู่พระสัญญา ไม่เคยเป็นยักษ์แห่งคานาอันเลย แต่เป็นความไม่เชื่อในใจของพวกเขา พระกรของพระเจ้าไม่ได้สั้นลง สิ่งที่สั้นลงคือความเชื่อที่พวกเขามองขึ้นไปหาพระองค์ต่างหาก ทางเลือกระหว่างความเชื่อกับความกลัว ก็อยู่ตรงหน้าคุณและฉันเช่นกัน คานาอันเดียวกัน ยักษ์ตนเดียวกัน กลับก่อให้เกิดการตอบสนองที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงถึงสองแบบ ความกลัวทำให้คนถอยหลัง บ่นว่า และแม้กระทั่งอยากหันกลับ แต่ความเชื่อกลับทำให้คนกล่าวว่า「เราสามารถเอาชนะได้」 เพราะความมั่นใจในชัยชนะไม่ได้อยู่ที่ตัวเอง แต่อยู่ที่พระเจ้าผู้ทรงรักษาคำตรัส ความกลัวมองสภาพแวดล้อม ความเชื่อมองพระเจ้า ความยากลำบาก โรคภัย การทดลอง และอุปสรรคที่คุณและฉันเผชิญอยู่ในวันนี้ บางทีก็คือคานาอันของแต่ละคน สิ่งที่พระเจ้าทรงถามไม่ใช่ว่ายักษ์สูงเพียงใด แต่คือเราเชื่อพระองค์หรือไม่ ขอให้คุณเลือกความเชื่อ อย่าให้พระสัญญาตกไป มีเพียงคาเลบกับโยชูวาสองคนที่ติดตามพระเจ้าอย่างสุดใจเท่านั้น ที่ในที่สุดได้เข้าสู่แผ่นดินอันอุดมนั้น ขอให้เราเป็นคนที่ติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างจดจ่อ ไม่พลาดพระคุณของพระเจ้าไปเพราะความกลัว หากคุณอยากใคร่ครวญบทเรียนแห่งความเชื่อนี้ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ขอเชิญเปิดแอป BiblePro ใช้การเทียบอ่านทีละบทอ่านกันดารวิถีบทที่สิบสามและสิบสี่อย่างละเอียด สัมผัสความต่างของการตอบสนองทั้งสองแบบ หรือจะใช้ การค้นหาด้วย AI ค้นหาพระคัมภีร์ตอนอื่นๆ ที่พูดถึงความเชื่อและพระสัญญาก็ได้ และยิ่งกว่านั้น หวังว่าคุณจะได้พบคริสตจักรท้องถิ่นสักแห่ง เพื่อร่วมกับพี่น้องหนุนใจกันและกันในความเชื่อ และก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญสู่พระสัญญาของพระเจ้า