บันไดของยาโคบ: พระคุณที่ผู้หลบหนีได้พบ (ปฐมกาล บทที่ 28)

ปฐมกาลบทที่ยี่สิบแปดเป็นเรื่องราวของ「การหลบหนี」และ「การพบพาน」 ยาโคบวางแผนชิงพรของเอซาวมาได้ ครอบครัวจึงแตกร้าว เขาต้องละบ้านออกเดินทางเพียงลำพัง หนีไปหาลาบันผู้เป็นลุง แต่ในคืนที่ตกต่ำที่สุดนั้นเอง ฟ้ากลับเปิดออกเพื่อเขา นี่ไม่ใช่เรื่องราวของการตอบแทนความดี แต่เป็นเรื่องราวของพระคุณที่มาถึงผู้หลบหนี หนึ่ง คนที่ออกเดินทางพร้อมความรู้สึกผิด ชื่อ「ยาโคบ」มีความหมายว่า「ยึดส้นเท้า」และแฝงนัยของ「การหลอกลวง」ไว้ด้วย เขาใช้ชีวิตสมกับชื่อของตนจริง ๆ เกิดมาโดยมือยึดส้นเท้าพี่ชาย แล้วยังใช้ถั่วแดงต้มชามหนึ่งกับกลลวงที่วางแผนอย่างแยบยล ชิงเอาสิทธิ์และพรของบุตรหัวปีไป บัดนี้เอซาวผูกใจเจ็บคิดจะฆ่าเขา เขาจึงได้แต่ทิ้งทุกสิ่งไว้ หนีไปสู่แดนไกลที่ไม่รู้จักเพียงลำพัง สิ่งที่เขาละทิ้งไปคือเต็นท์ของอิสอัคผู้เป็นบิดา ร่มเงาของเรเบคาห์ผู้เป็นมารดา และทุกสิ่งที่เขาคุ้นเคย ในวินาทีนั้นยาโคบเป็นทั้งผู้กระทำผิดและผู้ลี้ภัย เต็มไปด้วยพรแต่ก็มือเปล่า หลายคนเคยเดินบนเส้นทางเช่นนี้ แบกความแตกสลายที่ตนก่อไว้ เดินอยู่ในถิ่นทุรกันดารที่ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน สอง ค่ำคืนในถิ่นทุรกันดารที่หนุนก้อนหินต่างหมอน พระคัมภีร์บอกว่าเขา「มาถึงที่แห่งหนึ่ง เพราะดวงอาทิตย์ตกแล้วจึงพักอยู่ที่นั่น และเอาหินก้อนหนึ่งจากที่นั้นมาหนุนศีรษะ」ไม่มีเต็นท์ ไม่มีเพื่อนร่วมทาง มีเพียงก้อนหินเย็นเยียบ นี่เป็นภาพความเปล่าเปลี่ยวที่พบได้ยากตลอดทั้งเล่ม คนคนหนึ่งอยู่ระหว่างฟ้ากับดิน ไร้ที่กำบัง ไร้สิ่งปกคลุม ทว่าในถิ่นทุรกันดารที่สิ้นหวังและเปลือยเปล่านี้เอง พระเจ้าทรงเลือกที่จะสำแดงพระองค์แก่เขา พระเจ้ามักไม่มาถึงในยามที่เรารุ่งโรจน์ที่สุด แต่ทรงก้มลงหาในยามที่เราเปลือยเปล่าและอ่อนแอที่สุด ที่ซึ่งก้อนหินเป็นหมอน ได้กลายเป็นที่ซึ่งฟ้าเปิดออก สาม บันได ฟ้ากับดินเชื่อมต่อกันใหม่ ยาโคบฝันเห็น「บันไดอันหนึ่งตั้งขึ้นบนแผ่นดิน ยอดบันไดนั้นจดฟ้าสวรรค์ และเหล่าทูตของพระเจ้าขึ้นลงอยู่บนบันไดนั้น」บันไดนี้คือเครื่องหมายที่ฟ้ากับดินถูกเชื่อมต่อกันขึ้นมาใหม่ มนุษย์ถูกตัดขาดจากพระเจ้าเพราะบาป แต่ ณ ที่นี้ ทางเชื่อมสายหนึ่งถูกเปิดออกให้แก่ผู้หลบหนีคนหนึ่ง 「เขาฝันเห็นบันไดอันหนึ่งตั้งขึ้นบนแผ่นดิน ยอดบันไดนั้นจดฟ้าสวรรค์ และเหล่าทูตของพระเจ้าขึ้นลงอยู่บนบันไดนั้นปฐมกาล 28:12」 ภายหลังพระเยซูเจ้าทรงยกภาพนี้ขึ้นมา ตรัสกับนาธานาเอลว่า เขาจะได้เห็นฟ้าสวรรค์เปิดออก และเหล่าทูตของพระเจ้าขึ้นลงเหนือบุตรมนุษย์ บันไดที่เชื่อมฟ้ากับดินอย่างแท้จริงนั้นก็คือพระคริสต์เอง พระองค์ทรงเป็นทางเดียวระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ สี่ พระเจ้าทรงยืนยันพระสัญญาบนบันได สิ่งที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่า คือพระยาห์เวห์ผู้ประทับอยู่เหนือบันไดตรัสด้วยพระองค์เอง พระองค์ไม่ได้ทรงตำหนิเล่ห์กลของยาโคบ กลับทรงยืนยันพันธสัญญาที่เคยประทานแก่อับราฮัมและอิสอัคอีกครั้ง ว่าแผ่นดินนี้จะประทานแก่เชื้อสายของเขา เชื้อสายของเขาจะมากมายดั่งผงคลีดิน และมนุษย์ทุกตระกูลบนแผ่นดินจะได้รับพรเพราะเขาและเชื้อสายของเขา 「เราอยู่กับเจ้า จะพิทักษ์รักษาเจ้าทุกแห่งที่เจ้าไป และจะนำเจ้ากลับมาสู่แผ่นดินนี้ เพราะเราจะไม่ทอดทิ้งเจ้าจนกว่าเราจะได้ทำสิ่งที่เราสัญญาไว้กับเจ้าแล้วปฐมกาล 28:15」 พระสัญญานี้เป็นพระคุณฝ่ายเดียวโดยสิ้นเชิง ยาโคบมิได้ทำสิ่งใดถูกต้องเลย แต่พระเจ้ากลับทรงริเริ่มตรัสว่า「เราจะอยู่กับเจ้า」ความมั่นคงของพันธสัญญาไม่เคยตั้งอยู่บนการกระทำของยาโคบ แต่ตั้งอยู่บนพระสัญญาอันสัตย์ซื่อของพระเจ้า ห้า 「พระยาห์เวห์ทรงสถิตที่นี่จริง ๆ」 เมื่อยาโคบตื่นขึ้น เขาก็เอ่ยถ้อยคำที่สะเทือนใจว่า「พระยาห์เวห์ทรงสถิตที่นี่จริง ๆ แต่ข้าหารู้ไม่」ตลอดทางเขาหนีมาพร้อมความรู้สึกผิด คิดว่าได้ทิ้งพระเจ้าไว้เบื้องหลังด้วย แต่กลับพบว่าพระเจ้าทรงรอคอยเขาอยู่ ณ ดินแดนอ้างว้างนี้มานานแล้ว 「ยาโคบตื่นขึ้นและพูดว่า พระยาห์เวห์ทรงสถิตที่นี่จริง ๆ แต่ข้าหารู้ไม่ปฐมกาล 28:16」 เขากล่าวต่อไปว่า「สถานที่นี้น่าเกรงขามยิ่งนัก ที่นี่ไม่ใช่อื่นใด เป็นพระนิเวศของพระเจ้า และเป็นประตูสวรรค์」ความยำเกรงคือปฏิกิริยาที่เป็นธรรมชาติที่สุดของคนที่ได้พบพระเจ้า ที่แท้การสถิตอยู่ของพระเจ้าไม่เคยขาดหายไปเพราะความไม่รู้ตัวของเรา หก เบธเอล ตั้งก้อนหินหนุนศีรษะไว้เป็นอนุสรณ์ เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ยาโคบนำก้อนหินที่เคยหนุนศีรษะมาตั้งขึ้นเป็นเสา เทน้ำมันลงบนนั้น และตั้งชื่อที่แห่งนั้นว่าเบธเอล อันมีความหมายว่า「พระนิเวศของพระเจ้า」คืนก่อนยังเป็นหมอนหินเย็นเยียบ เช้านี้ได้กลายเป็นแท่นบูชาสำหรับนมัสการ ที่ซึ่งได้พบพระเจ้า ก็กลายเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ควรระลึกถึง ยาโคบยังตั้งปณิธานไว้ด้วยว่า หากพระเจ้าทรงสถิตกับเขา ทรงปกป้องและจัดหาเลี้ยงดูเขา เขาจะถือพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าของเขา และจะถวายหนึ่งในสิบของทุกสิ่งที่พระเจ้าประทาน ความเชื่อนี้ยังอ่อนเยาว์และยังมีเงื่อนไข แต่นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ดวงใจดวงหนึ่งเริ่มหันเข้าหาพระเจ้า พระคุณไม่เรียกร้องให้เราสมบูรณ์ก่อน เพียงขอให้เรายอมตอบสนอง เจ็ด พระคุณสำหรับผู้หลบหนีทุกคน บันไดของยาโคบบอกเราว่า ผู้ที่พระเจ้าทรงก้มลงหา มักไม่ใช่คนที่คู่ควรที่สุด แต่เป็นคนที่บอบช้ำและขัดสนที่สุด บางทีคุณเองก็กำลังเดินอยู่ในถิ่นทุรกันดารของตน แบกความเสียใจและความอ่อนล้า คิดว่าพระเจ้าทรงจากคุณไปนานแล้ว แต่ข่าวสารของเบธเอลคือ พระองค์ทรงสถิตที่นี่จริง ๆ เพียงแต่คุณอาจยังไม่รู้ตัว ขอให้คุณเองในค่ำคืนที่หนุนก้อนหินต่างหมอน ได้เงยหน้าขึ้นเห็นบันไดที่ทอดสู่สวรรค์นั้น และจำได้ถึงองค์พระผู้ตรัสกับคุณว่า「เราจะอยู่กับเจ้า」 หากอยากใคร่ครวญเรื่องราวของยาโคบให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ขอเชิญเปิดปฐมกาลบทที่ 28 ในแอป BiblePro ใช้ประโยชน์จากการเทียบเคียงทีละบทเพื่อเปรียบเทียบฉบับแปลต่าง ๆ และใช้การค้นหาด้วย AIสืบสาวความเชื่อมโยงระหว่างบันไดสู่สวรรค์กับพระคริสต์ อีกทั้งขอให้คุณได้พบคริสตจักรท้องถิ่นสักแห่ง เพื่อร่วมสัมผัสพระเจ้าผู้ทรงสถิตอยู่ด้วยไปพร้อมกับพี่น้องในความเชื่อ